lunes, 23 de agosto de 2010

Sentirse en casa.

& allá un trozo de mis minivacaciones.



E alá van un pequeno cacho das miñas pequenas vacacións.



Mono negro: Pepe Jeans
Mono flores: Zara
Jersey: Only
Cazadora vaquera: Stradivarius.
Bolsos de izquierda a derecha (1º foto): Mercadillo medieval, No idea, Mi Sako.

domingo, 22 de agosto de 2010

Después de unos días sin actualizar debido a unas pequeñas vacaciones en Castro Urdiales, la ciudad en la que he estado aproximadamente doce años, vuelvo aquí.
Tenía pensado poner unas fotos de mis días de desconexión pero me he acordado de las que saqué el día antes de marchar.
Necesitaba -quería- enseñaros esta camisa barra blusa -me tiene enamorada-.



Despois duns días sen actualizar debido a unhas pequeniñas vacacións en Castro Urdiales, a cidade na que estiven vivindo aproximadamente doce anos, volvo aquí.
Tiña pensado poñer unhas fotos dos meus días de desconexión pero lembreime das que saquei un día antes de marchar.
Necesitaba -quería- ensinarvos esta camisa barra blusa -tenme namorada-.

miércoles, 11 de agosto de 2010

Tu mirada me sonroja.

Debido a la falta de nuevas fotos, ya que prosigo encerrada en casa, ¡¡HASTA HOY A LA TARDE!! ¡¡BIEN POR MÍ!! aunque sea para volver al médico. Dejo unas fotos de ya hace un tiempo.

La pulsera esa de chapas de refresco (que la verdad es que no se ve muy bien) es uno de mis complementos preferidos. Las hacen en el hospital de Santiago los niños enfermos y gracias a su venta pueden costear los viajes que realizan los pequeños más enfermos (con leucemia y otros tipos de enfermedad con difícil cura). Sólo vale tres euros y para conseguirla tienes que encargarla con un pequeño tiempo de adelantación, la verdad es que me parece una muy buena idea, porque además de ser un complemento original, solidario, bonito y único, se reciclan -reutilizan- un montón de chapas y los niños ganan dinero para una muy buena causa.
El resto del look, exceptuando las gafas (rai-ban)y la cinta del pelo(zara) es del mercadillo del pueblo. Lo descubrí no hace mucho y la verdad es que me encanta porque tiene cosas muy baratas, y que en oasiones no puedes encontrar en tiendas. Es una buena manera de comprar ropa cuando te entra el "gusanillo" sin arruinarte y además llevando contigo el factor originalidad que para mí resulta muy importante -imprescindible-.
Besos.



Debido á falta de novas fotos, xa que prosigo encerrada na casa, ¡ ATA HOXE Á TARDE!! ¡ BEN POR MIN!! aínda que sexa para volver ao médico. Deixo unhas fotos de xa fai un tiempo.
A
pulseira esa de chapas de refresco (que a verdade é que non se ve moi ben) é un dos meus complementos preferidos. Fanas no hospital de Santiago os nenos enfermos e grazas á súa venda poden custear as viaxes que realizan os pequenos máis enfermos (con leucemia e outros tipos de enfermidade con difícil cura). Só vale tres euros e para conseguila tes que encargala cun pequeno tempo de adelantación, a verdade é que me parece unha moi boa idea, porque ademais de ser un complemento orixinal, solidario, bonito e único, se reciclan -reutilizan- un montón de chapas e os nenos gañan diñeiro para unha moi boa causa.El resto do look, exceptuando os lentes (rai-ban)y a fita do pelo(zara) é do mercado do pobo. Descubrino non hai moito e a verdade é que me encanta porque ten cousas moi baratas, e que en oasiones non podes encontrar en tendas. É un bo xeito de comprar roupa cando che entra a "afección" sen arruinarte e ademais levando contigo o factor orixinalidade que para min resulta moi importante -imprescindible-.
Bicos.

lunes, 9 de agosto de 2010

Recuperáaaandome.


Después de una pequeña visita al hospital, no tengo fotos nuevas que poner, así que dejo una de mi biquini floreadísimo y vintage(era de mi madre en sus tiempos mozos) sacada de "estrangis" en la playa no se ve muy bien, pero en estos momentos es lo único que os puedo ofrecer... Espero encontrarme mejor pronto (por lo menos ya estoy en casa) y subir nuevas fotos...


Despois dunha pequena visita ao hospital, non teño fotos novas para vos por, así que deixo unha do meu bikini floreado e vintage(era da miña nai nos seus tempos mozos) sacada de "estrangis" na praia non se ve moi ben, pero nestes momentos é o único que vos podo ofrecer... Espero encontrarme mellor pronto (polo menos xa estou na casa) e subir novas fotos...

jueves, 5 de agosto de 2010

Hace más años de los que he vivido.











Hoy mi madre ha hecho arroz con leche.
Canela, leche, azúcar, arroz. Recuerda a caricias, abrazos, infancia, y películas de niñas felices con abuelas que las quieren en exceso.

Hoxe a miña nai fixo arroz con leite. Canela, leite, azucre, arroz. Recorda a caricias, abrazos, infancia, e películas de nenas felices con avóas que as queren en exceso.



Siento no tener ninguna foto de mi delicioso postre -cena-.
En su lugar cambio la nostalgia del postre por la nostalgia de un colgante que hace pensar en una casa vieja, un recogido rococó, más abrazos, abuelas que quieren demasiado de películas americanas.
Ese chiquitín que luce sobre mis uñas de colores -elegir uno sólo resultaba demasiado cruel- lo encontré no hace mucho en una feria "outlet", fue un amor a primera vista con convicción a la segunda - el conocimiento del precio, ni más ni menos que tres míseros euros-.


Sento non ter ningunha foto da miña deliciosa sobremesa -cea-. No seu lugar cambio a nostalxia da sobremesa pola nostalxia dun colgante que fai pensar nunha casa vella, un recolleito rococó, máis abrazos, avóas que queren demasiado de películas americanas. Ese chiquitín que loce sobre as miñas uñas de cores -elixir un só resultaba demasiado cruel- atopeino non fai moito nunha feira "outlet", foi un amor a primeira vista con convicción á segunda - o coñecemento do prezo, nin máis nin menos que tres míseros euros-.

Que la nostalgia positiva, os empape y os haga pensar en un montón de besos, abrazos, caricias, abuelas que quieren y arroz con leche.
Dulces sueños.

Que a nostalxia positiva, empápevos e fágavos pensar nunha chea de bicos, abrazos, caricias, avóas que queren e arroz con leite.
Doces soños.



-Falda:Zara.
-Jersey:Only
-Colgante:Vintage

miércoles, 4 de agosto de 2010

Sonríeme, un poquito.


Pequeños objetos que hacen sentir más de lo que la imaginación puede llegar a pensar. Inimaginable y perfecto. Algo que merece mecerse con el viento, algo que expresa la personalidad de a quien tapa. Más que un pedazo de tela. Y hay quien juzgaría todas mis palabras y diría que es mentira, que no es más que un mundo fríbolo y superficial. ¿Qué hay de superficial en dejarse llevar? ¿En querer mostrate sin hablar? ¿En crear arte para todos los públicos y que no necesita ni de un pedestal ni un marco?. Seré superficial entonces. Pido mis disculpas por ser capaz de soñar. HE PECADO.
Pequenos obxectos que fan sentir máis do que a imaxinación pode chegar a pensar. Inimaxinable e perfecto.
Algo que merece mexerse co vento, algo que expresa a personalidade da quen tapa.
Máis que un anaco de tea.
E hai quen xulgaría todas as miñas palabras e diría que é mentira, que non é máis que un mundo fríbolo e superficial. Que hai de superficial en deixarse levar? En querer mostrarte sen falar? En crear arte para todos os públicos e que non necesita nin dun pedestal nin un marco?.
Serei superficial entón.
Pido as miñas desculpas por ser capaz de soñar. PEQUEI.+Chaqueta:Zara
+Camiseta:Zara
+
Pantalón:Zara
+
Cartera:Blanco
+
Cinta:Zara